Łężyce

Wzgórze 163 w Łężycach odgrywało bardzo istotną rolę w niemieckiej strukturze obrony. Przez górę przechodziło kilka linii transzei, ustawiono także kilka dział przeciwpancernych. Na wzgórzu 163 była zlokalizowana bateria obrony przeciwlotniczej. Została ona sformowana w grudniu 1942. Jednostka wchodziła w skład 259. Marine Flak Abteilung. Baterią dowodził porucznik rezerwy Hermann Sardemannm, który 20 kwietnia 1945 został odznaczony krzyżem rycerskim. Bateria składała się prawdopodobnie z czterech dział 105mm. Na tradycyjnym betonowym schronie został zamontowany dalmierz. W okolicy samego dalmierza stały działka przeciwlotnicze 20mm. Ok. 100m na północny-wschód od dalmierza znajdowały się stanowiska baterii. Betonowe platformy dział zostały po wojnie wysadzone. Do dziś można natrafić na kawałki betonu, po dwóch platformach baterii.

W marcu 45 roku gdy Rosjanie przekonali się, że nie są w stanie zdobyć Rumi wraz z górą Markowca, postanowili wyjść na tyły obrony Rumi. W tym celu zostało wyprowadzone radzieckie natarcie z okolic Łężyc w kierunku Cisowy. Zacięta obrona Łężyc pokrzyżowała Rosjanom plany. Utrzymanie przez Niemców wzgórza 163 umożliwiło kontynuowanie skutecznej obrony na całym Pn-Zach odcinku frontu.

Dziś na wzgórzu 163 znajduje się jednostka wojskowa. Po baterii przeciwlotniczej zachowały się tylko gruzy. Niemniej warto odwiedzić to miejsce ze względu na to, że w tej okolicy budowle żelbetowe są rzadkością.

Lokalizacja w Google Maps

Kolejnym ciekawym miejscem w okolicach Łężyc jest ceglany obiekt znajdujący się około 3 km na południe od wysypiska. Prawdopodobnie jest to pozostałość po stacji radarowej typu Jagdschloss. Jest to ciekawa konstrukcja. Ściany boczne zostały zbudowane z czerwonej cegły, natomiast sufit jest wykonany z grubego żelbetonu. Na parterze znajdują się cztery wejścia, przez środek parteru przechodzi przelotowy korytarz. Na piętro wchodzi się po stalowych szczeblach wmurowanych w ścianę. Górny poziom składa się z jednego pomieszczenia. Posiada on wiele otworów w ścianach bocznych. Niestety szerokie szczeliny obserwacyjne zostały częściowo rozebrane przez okoliczną ludność. Widocznie cegła z której został zbudowany obiekt cieszy się sporą popularnością. Od parteru po daszek na piętrze przez środek obiektu przechodzi okrągły otwór przez który przebiegał prawdopodobnie maszt radaru. W ściankach bocznych "otworów okiennych" znajdują się prowadnice wykonane ze stalowego ceownika. Prawdopodobnie służyły do regulowania prześwitu otworów za pomocą stalowych belek (podobny układ znajduje się punkcie kierowania ogniem 25 BAS na Stogach).

Właściciel pola na którym znajduje się ta budowla odnosi się bardzo nieprzychylnie do wszelkich osób odwiedzających ten teren. Osobom zmotoryzowanym radzę zaparkować samochód 200m przed obiektem, w ten sposób nie narazicie się na żadne nieprzyjemności.

Obiekt wchodził w skład jednostki radarowej, której centrum znajdowało się na szczycie wzgórza 164,6 w pobliskich Gacynach. Niestety miejsce to jest obecnie zajmowane przez wojsko.

radar prawdopodobnie kiedyś tak wyglądał

[czarno-białe zdjęcia ze strony  http://www.gyges.dk/Jagdschloss.htm]